Interesting Pinterest

Hier is dan (eindelijk?) weer eens een posting op kirstenkladdert.blogspot.com. (Eindelijk ook?) was daar weer iets nieuws in Social Media-land dat mijn aandacht trok: Pinterest.
Pinterest is een online prikbord waarop ik - in beelden - alle dingen verzamelen kan die ik mooi, leuk en/of aansprekend vind. Geplukt van internet. Of van mijn eigen harde schijf. Zodat er een visualisatie ontstaat van wie ik ben. En van de dingen waar ik blij van word.

Voorlopig sta ik op de 'Pinterest waitinglist'. En kan ik bijna niet wachten tot de officiële invite in mijn mailbox ploft...
Ik wil pinnen! ;)

De lucifers zijn op. Ofwel: New York - part 4

Hemelvaartsdag. Vrije dag. Ik slaap uit en verheug me op een lekker luie leesdag. Ik wil thee zetten, maar de lucifers zijn op. Even nieuwe halen bij de supermarkt zit er niet in, want de plaatselijke AH is gesloten. Hetzelfde geldt voor de Aldi en voor de Action.*
Dat was in New York wel anders. 24 Uur per dag, 7 dagen per week kon je er lucifers kopen. Of suiker. Of een nieuwe bikini. Of een paraplu...
Een van de leukste winkels in deze wereldstad vond ik Zabar's, de 'hier-hebben-ze-echt-van-alles-winkel' aan Broadway. Zabar's is beroemd om zijn gerookte zalm en gerookte vis, maar je vindt er op de begane grond ook heerlijke kazen ('from Gouda'), allerlei koffiesoorten, lekker brood en 'beautiful handmade cakes' . De eerste verdieping staat, ligt en hangt bovendien vol met allerhande kookgerei en serviesgoed.
Zabar's is een combi van Action, AH en Aldi. Maar dan wel 'gewoon' 7 dagen per week geopend.

* Gelukkig is buurvrouw thuis en kan ik bij haar een doosje lucifers lenen. Zo heb ik toch nog m'n lekker luie leesdag. Mét thee.

New York - part 3

Een tweet van Leo Blokhuis leidde me vanmorgen naar een liedje van Thomas Dybdahl. Ik kende het niet. Maar ik vind het een heerlijk zondags liedje. Een liedje ook dat herinneringen oproept aan de tien dagen die ik vorig jaar in New York doorbracht.
Het waren tien interesting days, die me een heel andere kijk op New York gaven dan ik van te voren ooit had kunnen denken. New York zag ik altijd - een beetje naïef misschien - als een hippe wereldstad, waarin alles en iedereen mooi en perfect is. Inmiddels weet ik dat er behalve veel mooi ook veel lelijk is aan deze stad.
De fijnste dagen in New York waren wat mij betreft de dagen waarop we 's morgens iets deden en/of bekeken (wandelen over Brooklyn Bridge, winkelen op Broadway, struinen door het MOMA) en waarop we 's middags genoten van heerlijk niets doen in Central Park.
Niets doen dus. Alleen maar zitten op een bankje, onderwijl genietend van de zon en van spelende kinderen en musici.

En ja. Daarvoor voldoen Amsterdam, Utrecht of zelfs Zwolle natuurlijk net zo goed. Alleen het zonnetje ontbreekt hier nog...

New York - part 2

New York bestaat uit 5 stadsdelen (= 'boroughs'). Het meest bekende stadsdeel is Manhattan. De andere stadsdelen ('outer boroughs') zijn de Bronx, Queens, Staten Island en Brooklyn. Brooklyn Bridge is een van de bruggen die dit laatste stadsdeel met Manhattan verbindt.
Brooklyn Bridge is een interessante brug. Niet alleen omdat het bij de voltooiing in 1883 de langste hangbrug ter wereld en de eerste van staal was, maar ook - of misschien wel vooral - vanwege het verhaal achter de brug. Brooklyn Bridge werd namelijk lange tijd achtervolgd door allerhande tegenslag en rampspoed.
Voor ontwerper John A. Roebling bleek de Brooklyn Bridge zijn laatste grote klus. Vlak voor het begin van de bouw liep Roebling een ernstige voetwond op. Hij overleefde de amputatie van zijn tenen, maar stierf op 22 juli 1869 aan een tetanusinfectie. John's zoon Washington nam de klus over. Maar ook voor Roebling jr. bracht de brug de nodige rampspoed: op een dag in 1872 kwam hij na onder water aan de caissons te hebben gewerkt te snel naar de oppervlakte waardoor hij de duikersziekte opliep en gedeeltelijk verlamd raakte.
Al met al duurde de bouw van de brug 16 jaar. Van de 600 werklui die aan het project werkten, kwamen er tientallen tijdens de bouw om het leven. Maar dat was nog niet alles: vlak na de opening van de brug stierven er nog eens 12 mensen. Een vrouw die over de brug liep, struikelde en viel. De mensen stroomden toe om te kijken wat er aan de hand was en er werd getrokken en geduwd. Er ontstond een gerucht dat de brug op het punt stond in te storten, waardoor er paniek uitbrak en iedereen naar de oevers begon te rennen. Mensen kwamen om in het gedrang en er vielen talrijke gewonden.

Mij lukte het gelukkig Brooklyn Bridge zonder valpartijen of andere rampspoed over te steken. Maar Brooklyn Bridge maakte wel weer duidelijk: New York is mooi (kijk dat uitzicht), en tegelijkertijd lelijk (die roest, die afgebladderde verf).

New York - part 1

New York is mooi. New York is lelijk.
New York is mooi. New York is lelijk.
Dagenlang vochten deze zinnetjes in mijn hoofd om voorrang. Het ene moment won New York is mooi, terwijl het andere moment New York is lelijk aan het langste eind trok.
Inmiddels weet ik dat beide zinnetjes waar zijn. New York is mooi. Maar New York is tegelijkertijd lelijk.
Eind april/begin mei bezocht ik de stad. Omdat het dit jaar 400 jaar geleden is dat Nederland New York ontdekte - en omdat de stad me blijft intrigeren - de komende dagen een paar verhaaltjes (met plaatjes!) over deze 'city that never sleeps'.

Speuren

Petra en Edwin ontmoetten hem op Paaszaterdag. Ik mocht op Eerste Paasdag kennismaken met radiomaker en bedenker van 'Een grote bruine envelop', Chris Bajema.
Het was een plezierige kennismaking. We dronken koffie en kletsten wat, waarna Chris mij 7 grote, bruine enveloppen overhandigde. Het zou mijn taak worden deze enveloppen her en der in Overijssel te verstoppen.

Gisteren en vandaag heb ik (een deel van) Overijssel doorkruist en overal en nergens een envelop achtergelaten. Morgen en overmorgen (en de dagen erna) hoop ik dat anderen de enveloppen gaan zoeken (en vinden natuurlijk!).
'Een grote bruine envelop' is trouwens niet alleen een speurtocht naar grote, bruine enveloppen. Het is ook (en vooral) een speurtocht naar verhalen. Naar verhalen die interessant genoeg zijn om verteld te worden in de krant of op de radio.

Speuren is leuk. Maar aan het verstoppen heb ik gisteren en vandaag evenzeer plezier beleefd. Ik genoot van het mooie weer, van het landschap, maar ook van de diversiteit aan mensen die ik onderweg ontmoette.
Daarnaast heb ik leuke ideeën opgedaan voor de volgende (landelijke!) editie van Rijmreis. Want ja. 'Een grote bruine envelop' en Rijmreis hebben toch écht van alles gemeen. Al is het maar het speuren...

Zeg eh Naz, denk je dat het mogelijk is op de nieuwe Rijmreissite foto's/filmpjes te uploaden, podcasts toe te voegen en/of een landkaartje te plaatsen? ;)

Spannend!

Maart 2008
Een groep Overijsselse jeugdbibliothecarissen brainstormt over de kinderboekenweek van 2008. Een van hen oppert het idee een poëzie-variant op Bookcrossing te ontwikkelen.

Mei 2008
Ronja, Ida, Rita en Marjolein proberen - samen met ondergetekende - tijdens een eerste overleg in de bibliotheek van Olst het poetrycrossing-idee handen en voeten te geven.

Mei - september 2008
Door de betrokken jeugdbibliothecarissen én door Nazdrave wordt keihard gewerkt aan de realisatie van een uniek project.
Het blijkt een megaklus met een wel heel spannende component. Zodra de gedichten zijn verstopt, de website in de lucht is en het project officieel geopend, moeten we de controle uit handen geven. En dat is vind ik eng.
We leggen ons lot in handen van kinderen. Zij kunnen het project maken en breken. Gaan ze daadwerkelijk op zoek naar de gedichten? Durven ze er hun mening over te geven op de website? En - last but not least - gaan ze de gedichten ook zelf weer verstoppen? En dan ook nog zo dat een ander ze weer kan vinden?

Dinsdag 30 september 2008
Miss Overijssel geeft in de bibliotheek van Wierden het officiële startschot voor Rijmreis. De reacties van de aanwezige leerlingen zijn veelbelovend. Iedereen is enthousiast en vast van plan elk gevonden gedicht opnieuw te verstoppen. Wordt ons project dan werkelijk een succes?!

En kijk nu eens!
Ruim 250 keer is er reeds een gedicht gevonden en opnieuw verstopt! We zijn slechts twee dagen onderweg en honderden kinderen hebben al op een moderne en onverwachte manier kennis kunnen maken met poëzie.

Ik vind het 'helemaal leuk'. Maar ik ben ook 'helemaal op'.
Het zijn spannende dagen/weken. Niet alleen vanwege Rijmreis trouwens. Vanaf a.s. maandag is Kirsten voortaan drie dagen per week 'Juf Kirsten'. En dat is wat mij betreft zeker zo spannend... ;)