Mijn vader...

Na de posting over mijn moeder op moederdag, kon vandaag - op vaderdag - een posting over mijn vader natuurlijk niet uitblijven.

Mijn vader werd geboren in de oorlog. Hij was nummer 5 in een gezin van acht kinderen en woog bij zijn geboorte niet meer dan 1,5 kg. In de loop der tijd heeft ie dat gewicht ruimschoots verveelvoudigd. Maar ja. Da's niet zo verwonderlijk als je dol bent op eten. Van Chinees tot Engelse drop en van Ben & Jerry's ijs tot boerenjongensvlaai.

Mijn vader vindt fotograferen leuk. Dat levert veel en vaak mooie foto's op. Er kleeft echter ook een nadeel aan: mijn vader staat niet of nauwelijks zelf op foto's. Bovenstaande foto is een van de weinige foto's van mij met mijn vader. De foto werd lang geleden genomen. Als ik het goed heb ergens in Drenthe, de provincie waar ik geboren werd en waar nog steeds het grootste deel van mijn vaders familie woont.

Als ik aan mijn vader denk, dan denk ik aan het heerlijke spelen op zijn overvolle studeerkamer, aan het lezen in zijn luie, oranje stoel en aan het gezamenlijk kijken naar Knight Rider en The A-Team. Ik denk ook aan samen klussen, aan het luidkeels in de auto meezingen met John Denver en Dolly Parton en aan tussenstops onderweg voor een ijsco.

Wanneer iets niet perfect lukt, dan wil ik daar nog wel eens chagrijnig en/of onzeker van worden. Mijn vader niet. Mijn vader roept "Wanneer het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan!" en fröbelt rustig verder. Met het bewerken van foto's, met zijn aquarellen of met de Creative ZEN. (Eh tja... mijn exemplaar heeft zijn bestemming gevonden bij paps. Dat mag vast wel Diriwout. Of niet?)

Mijn vader heeft meer dan 40 jaar in het onderwijs gewerkt. Hij was en is - als vrijwillige coach van ouderen die wat meer willen weten over de computer - een echte (maatschappijleer)docent. Altijd bereid het vuurtje wat op te stoken van toch al verhitte discussies. Over voetbal bijvoorbeeld, of over welke andere sport dan ook waar ie tot op de dag van vandaag zelf helaas geen verstand van heeft. ;)

Mijn vader is vreselijk trots op zijn twee dochters. En ik ben trots op mijn vader.
Ja pap. Ik ben blij dat je mijn papa bent. We moeten binnenkort maar eens samen op pad. Met muziek van John Denver of Dolly Parton in de cd-speler, een ijsco bij de benzinepomp én een fotocamera. En dan maken we een mooie foto met de zelfontspanner. Zodat er tenminste ook weer een recente foto is van mij en jou samen.

Mijn moeder...

Omdat het vandaag moederdag is. En omdat Marina me op het idee bracht: een posting over mijn moeder...

Mijn moeder lijkt op mij. Of eigenlijk moet ik zeggen: ik lijk op haar.
Ze is stronteigenwijs, vreselijk nieuwsgierig, een raspiekeraar, maar vooral zeer zorgzaam. Toen ik jaren geleden in Utrecht op kamers woonde en in de weekenden af en toe 'naar huis' kwam, stond aan het eind van het weekend de keukentafel steevast vol met allerlei heerlijke etenswaren. Die mocht moest ik mee terug nemen naar Utrecht. Alsof ik in de grote stad, in een huis met 4 ook zeer zorgzame huisgenootjes en op nog geen 500 meter van de AH, zou kunnen verhongeren.

Mijn moeder is daarnaast een beetje bang voor het avontuur. Een weekje kamperen in Brabant is voor haar een hele belevenis. Dat haar beide dochters ietwat avontuurlijker zijn ingesteld (i.e. wij gaan op vakantie buiten Europa ;)), vindt ze tegelijkertijd ontzettend eng en gigastoer.
In een grijs (of zwart-wit ;)) verleden maakte ik samen met mijn moeder een rondvaart door de Amsterdamse grachten. Ik vond het spannend. Achteraf denk ik dat het voor mijn moeder minstens zo spannend was.

Mijn moeder houdt niet van haar rimpels. Dat laat ze ons regelmatig weten. Maar over andere lichamelijke ongemakken (gehoorproblemen, artrose) klaagt ze nooit.
Ze is dol op lezen. Dankzij mijn moeder ontdekte ik als klein meisje de bibliotheek. En bovendien: mede dankzij mijn moeder besloot ik als dertiger eindelijk de stap te zetten richting het onderwijs! Net zoals mijn moeder (en vooruit, ook mijn vader en zuslief ;)) dat jaren geleden al had(den) gedaan.

Dankjewel lieve mama. Dat jij bent wie je bent. En dat ik ik mag zijn.
Ik hoop dat we nog jarenlang samen 'spannende' uitjes kunnen maken... ;)