New York - part 3

Een tweet van Leo Blokhuis leidde me vanmorgen naar een liedje van Thomas Dybdahl. Ik kende het niet. Maar ik vind het een heerlijk zondags liedje. Een liedje ook dat herinneringen oproept aan de tien dagen die ik vorig jaar in New York doorbracht.
Het waren tien interesting days, die me een heel andere kijk op New York gaven dan ik van te voren ooit had kunnen denken. New York zag ik altijd - een beetje naïef misschien - als een hippe wereldstad, waarin alles en iedereen mooi en perfect is. Inmiddels weet ik dat er behalve veel mooi ook veel lelijk is aan deze stad.
De fijnste dagen in New York waren wat mij betreft de dagen waarop we 's morgens iets deden en/of bekeken (wandelen over Brooklyn Bridge, winkelen op Broadway, struinen door het MOMA) en waarop we 's middags genoten van heerlijk niets doen in Central Park.
Niets doen dus. Alleen maar zitten op een bankje, onderwijl genietend van de zon en van spelende kinderen en musici.

En ja. Daarvoor voldoen Amsterdam, Utrecht of zelfs Zwolle natuurlijk net zo goed. Alleen het zonnetje ontbreekt hier nog...